Cursebreaker

HISTORIA PRYTHIANU

SETKI TYSIĘCY LAT PRZED KRÓLEWSKĄ WOJNĄ- W żadnym dostępnym dla fae źródle nie jest dokładnie zaznaczone jak dawno temu powstał Świat i jak daleko sięga jego historia. Wierzy się jednak, że jego stwórcą jest boska i wielbiona przez wszystkich postać Matki, która za pomocą magicznego Kotła stworzyła tereny zaludniane po dziś dzień przez faerie oraz śmiertelników, choć te na początku należały do Starych Bogów, istot z innego wymiaru o niewyobrażalnej mocy. Przez wiele lat wszyscy żyli ze sobą w zgodzie, jednak wraz z biegiem czasu faerie stawały się coraz silniejsze i głodne władzy co zaowocowało śmiercią wielu boskich istot, a te którym udało się jakoś uciec pozostały w ukryciu. Ważnym wydarzeniem z tego czasu było uwięzienie prawie ostatnich trzech pozostałych na Prythianie Starych Bogów - rodzeństwa - przez jedną wojowniczkę, która podstępem na wieki powiązała Kościeja z jeziorem ze Starego Kontynentu, Strzygę znaną jako Tkaczkę z ziemią Środka (później zwaną jako Góra) oraz zamknęła Rzeźbiącego w Kościach w magicznym Więzieniu, które istniało na długo przed powstaniem Świata. Od tamtej pory fae i ludzie żyli ze sobą w zgodzie ciesząc się, że udało im się wyrwać spod kontroli Starych Bogów.

SETKI LAT PRZED KRÓLEWSKĄ WOJNĄ- Sielanka nie mogła trwać wiecznie i w Prythianie stopniowo zaczęły tworzyć się podziały spowodowane jeszcze większą i stale rosnącą chciwością fae. Początkowo zaczęło się od ich podziału na Wyższych i Pomniejszych, a wkrótce siedmiu najsilniejszych przedstawicieli Wyższych Fae zawiązało między sobą sojusz dzielący kontynent na siedem indywidualnych Dworów (trzy solarne i cztery sezonowe), Górę oraz Czarną Ziemię znajdującą się na samym południu kontynentu. Każdy z siedmiu przedstawicieli mianował się Księciem własnego dworu, tym samym przejmując rządy nad przywłaszczonym sobie terenem. Tylko ziemie Góry zostały niczyje, jako że są one uznawane za święte miejsce. Władzę nad Czarną Ziemią przejęła Królowa Ravennia - fae, która wraz ze swoimi rządami wprowadziła niewolnictwo nad ludźmi. To zapoczątkowało trend niewolnictwa również w innych dworach, gdzie ludzie zaczęli być pojmowani przez wyżej postawionych fae do służenia im oraz wykonywania ich poleceń.

500 LAT PRZED KRÓLEWSKĄ WOJNĄ- Po setkach lat spędzonych w niewoli, ludzie zdołali nawiązać sojusz z dworami, które szczególnie nie popierały niewolnictwa i wspólnie wzniecili bunt, który przerodził się w siedmioletnią wojnę pochłaniającą cały Prythian oraz wyspę Hybernii. Dwory Świtu, Dnia i Nocy przyłączyły się do śmiertelnika Juriana stojącego na czele ludzi i wraz z nimi podjęli się walki o ich wolność, tym samym sprzeciwiając się królowi Hybernii i jego dowódcy Amarancie. Dwory Wiosny oraz Jesieni przyłączyły się do króla Hybernii chcąc utrzymać niewolnictwo w swoich dworach oraz reszcie magicznego lądu. Mieszkańcy Lata oraz Zimy mieli zbyt podzielone zdania, aby jednoznacznie stawić się po którejś ze stron dlatego znaczna większość fae podjęła własną decyzję odnośnie tego po której stronie chcieli walczyć, a panujący wtedy Książęta postawili na neutralność i odmówili udziału w Wojnie, skupiając się na obronie swoich własnych dworów przed zniszczeniami jakie miały wtedy miejsce.

493 LATA PRZED KRÓLEWSKĄ WOJNĄ- Siedem długich lat walk zakończyło się sukcesem ludzi i sprzyjającym im fae, jednak ceną tego zwycięstwa były hektolitry rozlanej krwi oraz wiele straconych żyć zarówno ludzkich, jak i magicznych. W momencie spisania Traktatu między dwoma rasami, wszystkie Dwory zobowiązały się do wypuszczenia swoich ludzkich niewolników, jednak Amarantha w geście buntu zabiła wszystkich niemagicznych mieszkańców Hybernii, nie zamierzając oddać im ich wolności w inny sposób. Głównym czynnikiem tej decyzji była nienawiść Amaranthy do całego gatunku ludzkiego i Juriana, który w trakcie wojny oszukał i brutalnie zabił jej młodszą siostrę - Clythię. Tym samym przy dolnej granicy Dworu Wiosny wybudowany został magiczny Mur niewidzialny dla oka, oddzielający tereny magicznych dworów od ziem ludzkich, które odrzuciły władzę monarszą i przestały być nazywane Czarną Ziemią. Księga Tchnień stworzona z tego samego materiału co mistyczny Kocioł została symbolicznie rozłączona na dwie części, które oddano do Dworu Lata oraz Sześciu Śmiertelnym Królowym rezydującym na Starym Kontynencie. Od tamtej pory żadne faerie nie mogły przekraczać wybudowanej granicy, a każde takie przekroczenie Muru groziło im w najgorszym wypadku śmiercią. W przypadku ludzi rzadko oni przekraczali Mur będąc świadomi, że został on wybudowany dla ich ochrony. Znane były jedynie pojedyncze przypadki ludzi zapuszczających się na tereny fae, wierząc w ich boskość, ale osoby te nigdy nie wracały, często ginąc w wyniku okrutnych zabaw fae.

100 LAT PRZED KRÓLEWSKĄ WOJNĄ- Pod pretekstem wielkiej zmiany Amarantha skontaktowała się z książętami Prythianiu w celu utworzenia nowego szlaku handlowego i nawiązania współpracy między dwoma magicznymi kontynentami. Gdy koła machiny zostały wprawione w ruch, Amarantha pod przykrywką handlu przemyciła swoich żołnierzy do Prythianu i na zlecenie króla Hybernii przez kolejnych pięćdziesiąt lat w tajemnicy budowała armię. Ich celem było bowiem zniszczenie ludzkich ziem oraz pozbycie się ich mieszkańców, tak aby w Prythianie żaden kawałek lądu nie był dłużej w posiadaniu ludzi.

50 LAT PRZED KRÓLEWSKĄ WOJNĄ- Będąc w Prythianie już przez pół wieku, Amarantha zwabiła podstępem wszystkich siedmiu Książąt i za pomocą potężnego zaklęcia, ograbiła wszystkich władców z ich mocy oraz uwięziła ich pod Górą. Pozostawieni z małym pierwiastkiem swojej własnej magii oraz świadomi armii jaka powstała tuż pod ich nosem, nie mieli innego wyjścia jak ulec jej rządom, co szybko zaowocowało powstaniem jej własnego dworu znajdującego się na świętym terenie Góry. Nazwana Damą Góry, Amarantha była okrutnym i spragnionym krwi władcą, który nie przyjmował żadnego sprzeciwu. Już w pierwszym roku po objęciu przez nią panowania został wzniecony bunt, któremu przewodzili Książęta Lata, Zimy oraz Dnia. W ramach kary, ci książęta oraz ich poplecznicy zostali publicznie pozbawieni życia jako ostrzeżenie dla kolejnych rebeliantów. Tym samym nowymi książętami dworów zostali odpowiednio Tarquin, Kallias oraz Helion. Niedługo po tym Amarantha dopuszczała się kolejnych publicznych egzekucji, a informacje o kolejnych jej ofiarach, które postanowiły wystąpić przeciw niej, stały się praktycznie codziennością. Jednak największą jej zbrodnią z tego okresu było skazanie na śmierć dwadzieścia czworo małych dzieci z Dworu Zimy jako kara za wszelkie objawy buntu.

Zalecając się do Księcia Dworu Wiosny - Tamlina, nie potrafiła pogodzić się z tym, że nie odwzajemniał on jej wieloletnich uczuć, a wręcz przeciwnie - bał się jej okrucieństwa i szaleństwa jakie okazywała każdego dnia. Podczas jednego ze spotkań, w trakcie których Amarantha wraz z resztą dworów omawiała warunki pokoju, urażona krytycznym stwierdzeniem kobieta zaatakowała jednego z doradców Tamlina. W ramach zadośćuczynienia zaprosiła cały Dwór Wiosny na Maskaradę, która była przykrywką do jej kolejnych działań. Kobieta w akcie szaleństwa rzuciła klątwę na Dwór Wiosny, poprzez którą każdy mieszkaniec dworu mający na sobie maskę, nie był w stanie jej ściągnąć. Klątwa miała zostać ściągnięta tylko i wyłącznie w momencie, gdy Tamlin ulegnie i zgodzi się zostać jej partnerem, czego ten nie uczynił. Posuwając się o krok dalej powiedział również, że nawet jej siostra wolała towarzystwo śmiertelnika od towarzystwa Amaranty, za co ta zamieniła jego serce w kamień. Tego samego dnia dała mu również ultimatum: w przeciągu 49 lat musiał znaleźć partnerkę-śmierteliczkę, która wyzna mu miłość lecz wcześniej musi żywić niechęć do wszystkich faerie, na tyle ognistą, aby była w stanie z zimną krwią zabić jakiegoś niewinnego fae. Jeśli nie uda mu się wykonać danego zadania, obiecała przejąć cały Dwór Wiosny i uczynić z nich niewolników.

ROK KRÓLEWSKIEJ WOJNY- Zaledwie kilka miesięcy przed wybiciem 49 lat od momentu otrzymania zadania od Amaranthy, w Dworze Wiosny pojawiła się ludzka kobieta, która nieświadomie lecz z premedytacją zabiła jednego z wysłanników Wiosny i w ramach kary zamieszkała w Różanym Dworze wraz z Księciem i jego służbą. Niestety tuż przed upływem danego mu czasu, Książę Wiosny kierując się własnymi uczuciami, zdecydował się na odesłanie śmiertelniczki w jej rodzime strony, nie chcąc ryzykować jej życia nawet jeśli miało to być ceną za wolność całej magicznej społeczności Prythian. Zaintrygowana Amarantha nie ukrywała swojej ciekawości, gdy ostatniego dnia przed upływem czasu, ku zaskoczeniu wszystkich zebranych, Feyra pojawiła się pod Górą chcąc udowodnić swoją miłość do Tamlina i tym samym uratować go i jego dwór przed niewolnictwem. Śmiertelniczka dostała dwie propozycje jak może dowieść swojej wartości: musi znaleźć odpowiedź na zagadkę lub wykonać trzy zadania, których się podjęła. Na przestrzeni kolejnych tygodni Feyra zmagała się z zadaniami kilkukrotnie ocierając się o śmierć, co stanowiło wielką rozrywkę dla Amaranthy i jej dworu. Nie spodziewając się, że śmiertelniczka poradzi sobie z wyzwaniami, Amarantha nie potrafiła przyjąć porażki tym samym sugerując, że obiecała uwolnić Tamlina i jego dwór, ale nigdy nie sprecyzowała kiedy. Jedynym sposobem na natychmiastowe zwrócenie im wolności było rozwiązanie zagadki. Przez kolejne dni znęcała się nad Feyrą i torturowała ją na oczach reszty własnego dworu, aż pewnego dnia delikatne ciało śmiertelniczki nie wytrzymało dalszych tortur. Tuż przed śmiercią, Feyra zdołała rozwiązać zagadkę i uwolniła wszystkich Książąt spod rządów Amaranthy. Jeszcze tego samego dnia Amarantha została zabita przez Księcia Wiosny, a Prythian stał się wolny od jej rządów. Dochodząc do wniosku, że Feyra bezinteresownie poświęciła swoje życie dla dobra fae, Książęta wszystkich dworów podarowali jej cząstkę swojej mocy, tym samym przywracając ją do życia jako jedną z Wyższych fae.

Niespełna kilka miesięcy po incydencie pod Górą, Prythian zostało ponownie zaatakowane przez króla Hybernii, który korzystając z zamieszania jakie wprowadziła Amarantha skompletował mistyczny Kocioł o niebywałej mocy jaka nigdy nie powinna znaleźć się w zasięgu żadnego fae. Wydarzenia w Dworze Wiosny jakie miały miejsce po zabiciu Amaranthy (więcej o tym w biografii Księcia Wiosny) sprawiły, że ów dwór ponownie postanowił wesprzeć Hybernię w wojnie. To właśnie tam król Hybernii osiedlił swoje armie i zaczął szukać najsłabszego punktu Muru, aby móc go zniszczyć za pomocą Kotła wraz z pomocą Śmiertelnych Królowych, którym w zamian obiecał przemianę w fae. Książę Dworu Nocy Rhysand oraz Feyra będąca częścią jego dworu, czuli się szczególnie zobowiązani do wyjścia naprzeciw wojskom Hybernii i zaczęli szukać wsparcia u innych Książąt. Z ich wsparciem oraz połączoną Księgą Tchnień byli gotowi stawić czoła wrogim wojskom i mistycznemu Kotłowi. W ostatniej chwili Książę Dworu Wiosny zmienił front zdradzając króla Hybernii. Używając mocy Kotła, król wymiótł znaczną część illyrianów i pergerynów oraz pozbawił życia dwójkę Starych Bogów, którzy stanęli do walki po stronie książąt. W kluczowym momencie Królewskiej Wojny kolejna i ostatnia z boskich istot użyła swojej mocy, aby na zawsze zniszczyć Kocioł i zakończyć wojnę. W tym samym czasie, gdy wroga armia była wybijana przez ostatki mocy Kotła, król Hybernii został pokonany. Prythian ponownie odniosło zwycięstwo, choć wybuch Kotła zniszczył Mur oddzielający dwie krainy. W trakcie walk zginął również Książę Dworu Nocy, który podobnie jak Feyra został przywrócony do życia i tym samym stał się najpotężniejszym Księciem w całym Prythianie.

23 LATA PO KRÓLEWSKIEJ WOJNIE- Renowacje i odbudowy zniszczonych terenów dobiegły końca niedługo przed dwudziestoleciem zakończenia Królewskiej Wojny jednakże Wiosna, Lato oraz Świt najdłużej i najbardziej zmagały się ze stratami i zniszczeniami jakie dotknęły ich ziem. Wioski i miasta w całym Prythianie powoli zaczęły przypominać swój poprzedni stan, a ich mieszkańcy coraz częściej pojawiali się na ulicach z towarzyszącymi im uśmiechami. Relacje między dworami pozostały jednak napięte i nie każdy był wszędzie mile widziany, chociaż przemieszczanie się między Dworami stało się znacznie łatwiejsze i mniej restrykcyjne niż do tej pory. Nie było dłużej potrzebne proszenie Księcia o zgodę na przebywanie w danym dworze, a lokalni strażnicy pilnujący tuneli nie pojmowali już każdego kto ośmielił się przez nie przejść bez wcześniejszego zaproszenia lub pozwolenia. Dwór Wiosny został odsunięty od pozostałych, a Jesień zyskała nowego Księcia Erisa - najstarszego syna Berona, który pokonał go podstępem niedługo po zakończeniu wojny. Dwór Świtu pozostał tak samo neutralny i tajemniczy jak setki lat temu, natomiast Noc zyskała wiele zainteresowania wśród magicznej społeczności, gdy wieści o Velaris rozniosły się pośród fae. Zima zaś doczekała się pierwszego potomka Książęcej pary, co było głównym źródłem wiary mieszkańców w lepsze jutro.

W międzyczasie wszyscy ludzcy mieszkańcy zamieszkujący południowe tereny Prythianu zostali wywiezieni na Stary Kontynent, a fae przyrzekli im kolejny pokój. Było to dla ich własnego bezpieczeństwa, gdyż Mur oddzielający ziemię magiczne od śmiertelnych już nie istniał narażając ich na niebezpieczeństwo, a dodatkowo ta część kontynentu została dotknięta plagą spowodowaną przez niszczącą moc Kotła. Tereny te nie nadawały się dłużej do zamieszkiwania, zwierzyna i rośliny umierały z niewyjaśnionych przyczyn, a ludzie zatruwali się od samego przebywania na tej ziemi. Fae również byli dotykani tajemniczą chorobą dlatego nikt nie ośmielił się przejąć terenów, które przed wojną należały do ludzi.

cursebreaker.forumpolish.com

Komentarze

  • Brak komentarzy
Dodaj komentarz